ਉਹਨਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਜੀਵਨ ਬੜਾ ਅਨਮੋਲ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਉਂਦੇ ਜੀ ਹੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਨੀ ਹੈ ਇਹ ਸਰੀਰ ਹੀ ਸਾਡੀ ਅਸਲੀ ਪਹਿਚਾਣ ਨਹੀਂ ਹੈ ਬਲਕਿ ਆਤਮਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਾਡੀ ਵਾਸਤਵਿਕ ਪਛਾਣ ਹੈ। ਸਰੀਰ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਅਤੇ ਆਕਾਰ ਤਾਂ ਇਕ ਹੈ ਪਰ ਵਿਵਹਾਰ ਤੋਂ ਪਤਾ ਚਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹੈ ਜਾਂ ਦਾਨਵ ਹੈ। ਫਰਿਸ਼ਤੇ ਅਤੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੋਨੋਂ ਹੀ ਇਨਸਾਨੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਮਾਨਵੀ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਤਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਆਪ ਜੀ ਨੇ ਉਦਾਹਰਣ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਫੁੱਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਬੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕੋਮਲਤਾ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਫੁੱਲ ਜਿਸ ਵੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਖੁਸ਼ਬੂ ਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ ਫਲਦਾਰ ਗੱਲ ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਮਾਮੇ ਨੂੰ ਕੀ ਚੱਲ ਹਾ ਜਰਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਨਾਲ ਹੀ ਆਕਸੀਜਨ ਅਤੇ ਛਾਂ ਵੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਕਿਹਾ ਮਾਨਵਤਾ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕੋਈ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਆਹ ਦੇਖਲਾ ਇਹ ਸਿਰਫ ਇਨਸਾਨ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਦਾ ਖੁੱਲ ਗਈ ਜਦੋਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਭਾਵ ਆਪਣਾਪਨ ਏਕਤਾ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਸ਼ਹਿਨਸ਼ੀਲਤਾ ਕਰੁਣਾ ਦਇਆ ਆਦਮਾਨ ਵੀ ਗੁਣ ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਦ ਵਾ ਖੁਦ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਵਿੱਜਨੌਰ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਉਹਨਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਗਤੀ ਦੇ ਭਾਵ ਹੈਂ ਅਤੇ। ਉਹਨਾਂ ਸਮਝਾ ਕੇ ਭਗਤੀ ਦੇ ਬੀਜ ਹੀ ਬੀਜਣੇ ਹਨ ਉਸ ਦਾ ਪਰਣਾਮ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ , ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ । ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਨਫਰਤ ਦੇ ਕਣ ਵੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਵੀ ਨਫਰਤ ਦਾ ਭਾਵ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਫਿਰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਹੀ ਟਿਕਦਾ ਹੈ। ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਜੀਵਨ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਜੀਵਨ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਬਲਕਿ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਜੀਵਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ।